دریچه سقف

دستنویس هایی از دلتنگی,غم,کسالت...

امیدی به مفری در سرم نیست

رهایی را توان دیدنم نیست

نه شوقی که نوایش را نِیوشم

نه میلی کز شرابش من بنوشم

17 / 2 / 87

+ نوشته شده در پنجشنبه 19 اردیبهشت1387ساعت 18:53 توسط گوجی |

دالان تنگی را که در نوشته ام،به وداع فرا پشت می نگرم:
فرصت کوتاه بود و سفر جان کاه بود
اما یگانه بود و هیچ کم نداشت...